Ιστορία
Η ιστορία του Παρισιού ξεκινά από ένα κελτικό φύλο, τους Parisii, που εγκαταστάθηκαν γύρω στον 3ο αιώνα π.Χ. στα νησιά και τις όχθες του Σηκουάνα. Με τη ρωμαϊκή κατάκτηση η πόλη έγινε γνωστή ως Lutetia και αναπτύχθηκε στην Αριστερή Όχθη, στην περιοχή του σημερινού Quartier Latin, όπου σώζονται ακόμη ρωμαϊκά λουτρά και ένα αρχαίο αμφιθέατρο, οι Arènes de Lutèce. Το νησί Île de la Cité παρέμεινε ο πυρήνας της πόλης για αιώνες.
Στον Μεσαίωνα το Παρίσι αναδείχθηκε σε πρωτεύουσα του γαλλικού βασιλείου και σε μεγάλο κέντρο θρησκείας και μάθησης. Η ανέγερση της Παναγίας των Παρισίων ξεκίνησε τον 12ο αιώνα, το πανεπιστήμιο της Σορβόννης έγινε πόλος έλξης λογίων από όλη την Ευρώπη, και η Sainte-Chapelle χτίστηκε για να στεγάσει ιερά λείψανα. Η πόλη μεγάλωσε και στις δύο όχθες, με τείχη, αγορές και ένα πυκνό δίκτυο δρόμων που σε τμήματα του Marais σώζεται μέχρι σήμερα.
Η Αναγέννηση και η εποχή των Βουρβόνων έφεραν παλάτια, πλατείες και μνημειακά έργα. Το Λούβρο μεταμορφώθηκε από φρούριο σε βασιλική κατοικία, δημιουργήθηκε η Place des Vosges, και η αυλή απέκτησε τελικά τη μεγαλειώδη έδρα της στις Βερσαλλίες. Ταυτόχρονα, το Παρίσι παρέμεινε μια πυκνοκατοικημένη, συχνά ταραγμένη πόλη, με κοινωνικές εντάσεις που θα κορυφώνονταν στα τέλη του 18ου αιώνα.
Η Γαλλική Επανάσταση του 1789 είναι το γεγονός που σφράγισε την ταυτότητα της πόλης και επηρέασε ολόκληρο τον κόσμο. Η άλωση της Βαστίλης, η ανατροπή της μοναρχίας και τα χρόνια της Τρομοκρατίας άφησαν τόπους μνήμης σε όλο το κέντρο, από την Place de la Concorde μέχρι την Conciergerie. Ακολούθησε η εποχή του Ναπολέοντα, με μνημεία όπως η Αψίδα του Θριάμβου και η εγκατάσταση θεσμών που υπάρχουν ως σήμερα.
Τον 19ο αιώνα το Παρίσι απέκτησε τη μορφή που αναγνωρίζουμε σήμερα. Υπό τον Ναπολέοντα Γ΄ και τον νομάρχη Haussmann, μεγάλα τμήματα της μεσαιωνικής πόλης κατεδαφίστηκαν και αντικαταστάθηκαν από φαρδιές λεωφόρους, ομοιόμορφα κτίρια με τους χαρακτηριστικούς ψευδάργυρους ορόφους και μεγάλα πάρκα. Η πόλη έγινε σκηνικό των Παγκόσμιων Εκθέσεων, για μία από τις οποίες υψώθηκε το 1889 ο Πύργος του Άιφελ, και κέντρο των καλλιτεχνικών ρευμάτων του ιμπρεσιονισμού και αργότερα της πρωτοπορίας.
Ο 20ός αιώνας έφερε δύο παγκόσμιους πολέμους, τη γερμανική κατοχή και την Απελευθέρωση του 1944, αλλά και την άνθηση της διανόησης στα καφέ του Saint-Germain, τα φοιτητικά κινήματα του Μάη του 1968 και μια σειρά μεγάλων αρχιτεκτονικών έργων, από το Centre Pompidou μέχρι την πυραμίδα του Λούβρου και τη Grande Arche της La Défense. Σήμερα το Παρίσι είναι μια σύγχρονη, πολυπολιτισμική μητρόπολη που ισορροπεί ανάμεσα στη διατήρηση της κληρονομιάς της και στην ανάγκη να παραμείνει ζωντανή, βιώσιμη και ανοιχτή πόλη.